رد کردن لینک ها

مدیریت زخم و همه چیز در مورد آن

مدیریت زخم


مدیریت زخم و همه چیز در مورد آن

مدیریت زخم
مدیریت زخم

خلاصه:

اصول اساسی مدیریت زخم عبارتند از: هموستازی، ضد عفونی کردن زخم، بی حسی ، بستن پوست و بخیه، پانسمان زخم و پیگیری بیمار. این اصول را میتوان به هر زخم ساده ای اعمال کرد. هموستاز فرایندی است که باعث توقف خونریزی در فرد می شود. در بیشتر زخم ها، هموستاز …

اصول مدیریت زخم

اصول اساسی مدیریت زخم عبارتند از:
هموستازی
-ضد عفونی کردن زخم
-بی حسی
-بستن پوست و بخیه
-پانسمان زخم و پیگیری بیمار
این اصول را میتوان به هر زخم ساده ای اعمال کرد.

نکته : به هنگام ارزیابی و درمان زخم ها، استفاده از وسایل محافظ شخصی از جمله ، دستکش، عینک و لباس مخصوص را فراموش نکنید.

هموستاز

هموستاز فرایندی است که باعث توقف خونریزی در فرد می شود. در بیشتر زخم ها، هموستاز به صورت خود به خودی رخ می دهد. در جراحات اساسی و یا پارگی عروق، ممکن است لازم باشد گام هایی برای کاهش خونریزی و هموستاز نیز برداشته شود که می تواند شامل اعمال فشار به محل جراحت ، تورنیکت یا رگ بند و بخیه گردد.

ضدعفونی کردن زخم

ضد عفونی زخم جهت کاهش ریسک عفونت و بهبود آن انجام می شود. پنج حالت در این مقوله جای می گیرد که عبارتند از:
1) ضد عفونی کردن پوستِ اطراف زخم با مواد ضد عفونی کننده
توجه : از مصرف الکل یا مواد ضد عفونی کننده داخل زخم جدا اجتناب نمایید.

2) پاک سازی زخم با استفاده از دست از مواد خارجی
3) در صورت امکان هر گونه بافت بی جان را از روی زخم و یا اطراف آن پاکسازی نمایید.
4) زخم را با سرم نمک شستشو دهید.
5) تجویز آنتی بیوتیک ها در مواقعی که ریسک عفونت زخم بالاست و یا علائم عفونت در آن مشاهده شد نیز توصیه می شود.

مدیریت زخم

بی حسی
اعمال بی حسی در محل زخم جهت تحمل درد و سهولت در بخیه نیز صورت می پذیرد. استفاده از بی حسی های موضعی از رایج ترین انواع روش های بی حسی است.
حداکثر سطح لیدوکائین 3mg / kg (افزودن 6mg / kg آدرنالین نیز مجاز می باشد) است. 1٪ محلول لیدوکائین به طور معادل 10mg / ml است.به یاد داشته باشید که آدرنالین را در بیهوشی های موضعی و در برخی شرایط ویژه بکار نبرید.

بستن پوست و بخیه

چهار روش اصلی برای انجام این کار وجود دارد:
نوار چسب های پوست ، چسب های بافتی ، منگنه و بخیه

نوار چسب های پوست در مواقعی بکار می رود که عفونت محل زخم را تهدید نکند.
چسب های بافتی برای پارگی های کوچک نیز مورد استفاده قرار می گیرد. این گزینه برای کودکان کاربرد فراوانی دارد.
بخیه ها به طور معمول برای هر پارگی بیشتر از 5 سانتیمتر، زخم های پوستی عمیق یا در مکان هایی که عضو قابلیت خم شدن داشته و یا ممکن است در معرض تنش ها و رطوبت قرار گیرد نیز استفاده می شود.

منگنه های می توانند برای زخم هایی که در ناحیه ی جمجمه و یا پوست سر ایجاد شده اند بکار روند.

پانسمان زخم و پیگیری بیمار

پانسمان صحیحِ زخم ،ریسک ابتلا به عفونت و آلودگی ها را کاهش می دهد.

پس از مدیریت اولیه زخم، توصیه های ذیل را به بیمار داشته باشید:
-چنانچه نشانه ای از عفونت (افزایش درد، رطوبت، قرمزی یا تورم) یا ناراحتی عمومی و تب داشتید باید فورا، به پزشک مراجعه کنید.
-از مسکن های معمولی همچون پاراستامول و یا ایبوپروفن استفاده نمایید.
-تا جایی که ممکن است زخم را خشک و به دور از رطوبت نگه دارید.

هر بخیه و یا نوار چسبی باید 10 تا 14 روز پس از بسته شدن اولیه (یا 3-5 روز در صورت قرمزی) برداشته شوند.

نکات کلیدی مدیریت زخم
1. زخم را کاملا پاک کنید، از آنتی بیوتیك شروع كنید و در صورت لزوم دیربیتامین مصرف نمایید.
2.اطمینان حاصل کنید که بی حسی به حد مکفی در محل زخم اعمال شده است.
3.روش بستن پوست بستگی به زخم دارد و با توجه به آن بهترین روش را انتخاب کنید.
4. اطمینان حاصل کنید که زخم به صورت مناسب پانسمان شده است.

منبع : لینک

مدیریت زخم – جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران

به گفتگو بپیوندید

بازگشت به بالای صفحه